Rogers Online Zoo

Edelhert

Edelhert

Hert

Nederlandse naam: Edelhert
Deutsche name: Rothirsch
English name: Red Deer
Latijnse naam: Cervus elaphus

Biotoop: bossen, graslanden

Land van herkomst: Europa en Azië

Omschrijving:
Edelherten zijn de op één na grootste hertensoorten van Europa. Alleen de bokken (mannen) van deze soort hebben een gewei dat elk jaar opnieuw aangroeit. Na de bronst (paringstijd) hebben de bokken hun gewei niet meer nodig en deze wordt dan ook afgeworpen. Dit is meestal na de winter. Direct begint er een nieuw gewei te groeien dat bedekt is met een basthuid. Door deze huid lopen bloedvaten die het gewei voeden en zo bereikt het zijn grootte. Als een gewei volgroeid is sluiten de bloedvaten zich en begint de bok zijn gewei te “vegen” (afschuren). Dit ziet er vaak bloederig uit omdat er in de basthuid nog bloed zit, maar eigenlijk is dit een normale situatie. Na het “vegen” wordt het gewei zichtbaar zoals wij mensen deze kennen. Het is nu klaar om de strijd aan te gaan met concurerende bokken. Een gewei kan wel tien kilogram wegen en negentig cm groot worden. Aan de hand van de vertakkingen (end) kun je zien hoe oud een bok is. Normaal gesproken zou elk “end” per kant van het gewei, één levensjaar zijn, maar omdat het gewei uit twee kanten bestaat spreek je van “dubbel ender”. Maar in de eerste en tweede jaar spreek je respectievelijk van “spies”  en “gaffel of vork”. Pas vanaf het derde jaar spreek je van “zes-ender”, vierde jaar een “acht-ender”, etc. Een bok is na één jaar al geslachtrijp maar maakt in de natuur dan nog geen enkele kans om een roedel hindes (vrouwen) te veroveren. Het zijn vaak de bokken van 8 jaar en ouder die krachtig zijn om een roedel te behouden. De hindes zijn na twee jaar geslachtsrijp. Het dieet van het edelhert is zeer uitgebreid. Zo grazen ze zegge, bies, gras, knollen, heide, wortelen, vruchten, zaden, kruiden, jonge boompjes als wilg, hulst en spar. Gezondere dieren krijgen ook een steviger gewei. Bij overbegrazing in omheinde gebieden zie je de vegetatie (plantenleven) verouderen omdat jonge smakelijke planten graag opgegeten worden. Door introductie van hun natuurlijke vijanden als de wolf en de beer zullen bossen veel gevarieerder blijven. Dit heeft te maken dat het aantal herten terug neemt waardoor jonge planten meer kans maken. Zo zie je dat vleesetende beren en wolven invloed hebben op de bossen waar ze in leven. Dit noemen we “ecosysteem” en bewijst dat het één net zo belangrijk is als het ander om de natuur in stand te houden.