Rogers Online Zoo

Damhert

Damhert (2)Nederlandse naam: Damhert
Deutsche name: Damhirsch
English name: Fallow Deer
Latijnse naam: Dama dama

Biotoop: bossen, graslanden en een combinatie van deze twee

Land van herkomst: geheel Europa, Azië

Omschrijving:
Vroeger kwamen damherten voor tot in West-Europa, maar door de ijstijd werden deze dieren gedwongen naar het Zuidoosten te trekken in verband met voedsel. Toen het eenmaal weer wat warmer werd waren het de Romeinen die dit dier weer introduceerde in Europa. Van daaruit zijn ze verspreid over de hele wereld en is het een soort die zich overal goed weet te handhaven (op de poolgebieden na). De bokken van deze herten hebben een typisch schoffelgewei op hun kop. Dit gewei eindigt niet in een zogenaamde “kroon” zoals het gewei van een edelhert, maar in een “schoffel”. Elk voorjaar verliest het damhert zijn gewei om direct weer aan te groeien. Rond augustus is het gewei volgroeid en begint de  fluweelachtige huid om het gewei, bast genaamd, af te sterven. Dit geeft zulke heftige jeuk dat het dier zijn gewei begint te “vegen”. Dit is het afschuren van de bast. Naarmate het dier ouder wordt, wordt zijn gewei ook steeds groter. Een damhert van 8 jaar staat in de bloei van zijn leven en kan een “harem” (groep met vrouwen) verdedigen. Dit kost zoveel energie dat een bok dit maar twee of drie jaar achter elkaar vol houd. Dan is de bok te oud om nog “haremmeester” te zijn. Het voedsel van damherten bestaat voornamelijk uit grassen, biezen en kruiden, aangevuld met jonge bladeren, rozenbottel, bramen, bosbessen, eikels, granen, wortelen en in de winters ook schors, hulst en heide. In de “bronst” (paringstijd) heeft de bok geen tijd om te eten omdat hij zijn harem moet verdedigen. Hierdoor verliest hij heel veel gewicht.